همای رحمت

 

گردون پیر بزرگان بسیاری را تاکنون به چشم دیده است که بی شک علی یکیست از هزاران، که در برجستگیش کمترین تردیدیست.

 امروزه بسیار از او گفته شده از خلافت او و از بزرگیش، و آنچه که بدان کمتر پرداخته شده رفتار و عمل اوست. علی خودش را راه کردو سخنانش را چراغ آن قرار داد، علی اینگونه بود؛ استخوان در گلو ماند اما حکم جمع را پذیرفت، با مرد یهودی یکسان در برابر قانون قرار گرفت، در برابر خرافه و جمودایستاد و در نهروان بسیاری از حافظان قرآن را از دم تیغ گذراند، در برابر انحراف گفت که قرآن ها را وا گذارید که من قرآن ناطقم، در برابر زیاده خواهی و سهم خواهی های انصار و مهاجرین کوتاه نیامد و در مقابل طاغوت زمان که حکم به اسلام می کرد ایستاد و... در آخر هم با حکم جمودان و به دست یکی از خرافه گرایان به دیدار معشوق شتافت.