مرد نكو نام نميرد هرگز

تلویزیون تنگ و بسته خودمان را باز می کنم٬ به یکباره محاکمه خسرو گلسرخی را می بینم!!!

ساعت حدود های نیمه شب را نشان می دهد٬خواب نیستم! این سیمای جمهوری اسلامی

ایران است!را تعجب رها می کنم و به نظاره می نشینم .برای ما که تاریخ روایی انقلاب فقط از

کادر بسته صدا و سیمامفهوم داشته الان فرصت بدست آمده را مغتنم می شمرم .

در روزگاری که هر کس برای خودش می جنگد  و مفاهیم همه در چار چوب شعاربیان می شود

دیدن این شجاعت ٬ بینش و ایمان برایم حکم کیمیا را داشت . کسی که از خودش دفاعی ندارد

و همه سخنش از خلق است. غرق در وجود این مرد هستم و مقایسه بین او ٬ خودم و مردمان

 این روزگار که به یکباره برنامه قطع می شود و سخنرانی ! رحیم پور ازغندی پخش می شود!

متاسف از این پخش تبلیغی به فکر فرو می روم٬ چه شده که بیست و هشت سال از گلسرخی

 ها گفته نشد ویا بد گفته شده حالا شب بیست ودوم بهمن ۸۵ او هویت پیدا می کند آیا

 تا کنون ما او را مارکسیست نمی شناختیم من که نمی دانم چه رخ داده!اما امیدوارم مردم

بدانند ودر کنار این از فرصت بدست آمده حقایق را بهتر فهم کنند.