روزگاري است كه درب زندگي انسانها بر پاشنه آشيل ماديات مي چرخد. نه اين كه توجه به آن ناپسند باشد اما التفات و تمركز بيش از حد به اين آن مي تواند باعث مادي شدن بيش از پيش  جامعه بشود كه آن هم عواقب خاص خود را دارد .

 بارها وبارها در خبر ها خوانده ايم كه فرهنگيان عزيز و زحمت كش ما در اعتراض به وضعيت حقوق و دستمزد خود( كه به حق نيز مي باشد) دست به اعتراض زده اند كه شايد آخرين آن تجمع اعتراض آميزآنان به خاطر رد لايحه خدمات كشوري در مقابل مجلس در روز دوم اسفندماه بود . اما در اين كوتاه سخن مي خواهم بدانم كه قشر وطبقه فرهنگي جامعه كه طلايه دار فرهنگ، ‌تربيت وآموزش جامعه هم هست كدام اعتراض مدني را در برابر هتك حرمت به ساحت پيامبر اسلام انجام داده است؟وياكدام مقاله يا سخن از جانب آنان در جايي نقل شده ؟ ويا كدام روشنگري كه وظيفه اصلي معلمان است در اين زمينه انجام گرديده است ؟

من صداي نمايندگان ملت را در مجلس در اعتراض و واكنش  به اين اقدام بي سابقه شنيدم و كمال تشكر و امتنان خويش را از آنان دارم. اما لزوم برخورد و ريشه يابي در اين امر را مصرانه از اين عزيزان خواستارم .چراكه با عذر خواهي احساسات جريحه دار شده التيام نخواهد گرفت و با اين گونه اقدامات آموزش و پرورش به سمت جمود و تحجر پيش خواهد رفت و آنگاه فرزندان اين مرز و بوم...

 يادمان نرفته كه  محمود فرشيدي که در کنار ده ها وعده براي رفع مشکل فرهنگيان، بهسازي مدارس و رفع مشکلات ميليون ها دانش آموز ايراني، به مقام هاي مذهبي در قم وعده اسلامي کردن آموزش و پرورش را داده بود، امروز نه تنها به وعده هاي خود عمل نکرده بلکه با طرح اين سئوالات توهين آميز مورد اعتراض همفکران خود نيز قرار گرفته است.