شايد به راستي ترسيم فضاي فعلي جامعه ما چندان آسان نباشد . فضايي كه در آن

 

 بحث انرژي هسته اي حرف اول و آخر را بزند و تمامي مشكلات و ضعف ها  را درپشت

 

خود پنهان كند و در عوض فضايي را ايجاد كند كه در آن عنصر رقابت و افتخارآفريني از

 

 يك سو و ترس از اينده از سويي ديگر بر زندگي مردم سايه بيفكند .

 

در طول تاريخ نياز واقعي مردمان با هر مليتي به نوعي رسيدن به راحتي و امنيت بوده

 

است اما همواره نياز قدرتمداران كه جستجوي هميشگي قدرت وباز هم قدرت بوده در تقابل

 

آنان قرارمي گرفته ، در اين شرايط زور و حيله گري دو فضيلت شمرده مي شود و به واقع

 

نمي توان درك درستي ازعدالت يا بي عدالتي، همچنين اميدي به آرامش واعتماد متقابل داشت .

 

اما ما انسانها صاحب كرامت و عقل هستيم كه اين دومي به اندازه بهره بردن از آن قدرت

 

 حسابگري و آينده نگري به انسان مي دهد بنا بر عقل مي توان دريافت كه براي صيانت نفس و

 

فضايي براي رشد و سازندگي ، صلح وتعاون فايده بيشري از خشونت ورقابت همگاني دارد و

 

لازمه صلح، اعتماد متقابل است همان اموري كه در دين ما نيز بدان سفارش شده است .